Teknoloji.Tc

1954′te son derece önemli bir olgunun farkına varıldı: Havacılık, ulusların coğrafyasıyla ilgili durumunu altüst etmişti. Uygar dünyanın ağırlık merkezini kaydırmış ve siyasal güçler düzeyinde köklü değişiklikler yaratmıştı. Tepkili uçak, süpersonik uçak ve Atom Bombası siyasal üstünlüğün, yalnız megatonla tanımlanabilecek güç üstünlüğü demek olduğunu kanıtlamıştı. Bunlar, gücü yaşlı Avrupa’nın elinden almış, teknik yönden en güçlü ve varlıklı olanın eline vermiştir.

Bunlar da Amerika ve SovyetlerBirliği olduğuna göre, dünyanın askeri ekonomik ve siyasal merkezi de onların bulundukları bölgeye, yani Kuzey Buz denizinin iki kıyısına geçmiştir. Bundan böyle ulusların yazgısı onların arasında tayin edileceği gibi ticaret ve ekonomik yaşam da artık bu yeni coğrafya durumuna bağlı olacaktı. Düne kadar yalnızca kâşiflerin gitmeye cesaret ettikleri bu kesimin, yarının Akdeniz’i olacağı kuşku götürmezdi.Gerçekten de bu buzullaşmış denizde Sovyetler metoorolojik istasyonlar kurmuş, buz kıranlar göndermiş, havayolları açmış ve gemilerin Sibirya kıyılarına kadar serbestçe ilerlemelerini sağlamıştır.Öte yandan Amerika da kendi kıyılarında benzer eylemlere geçmiştir.

Kuzey kentlerinden birçokları arasındaki en kısa yol kutuptan geçmektedir. Paris – Vladivostok arasında kutup yoluyla 8.600 kilometre, bildiğimiz yoldan 12.000; New York – Pekin arasında kutuptan 10.950, bildiğimiz yoldan 12.800 kilometre mesafe vardır.Geleceğin Akdeniz’inin yalnız ticaret yollarını kısaltmak gibi bir üstünlük sunmakla kalmayacağı, insanlara yeni bir yaşam kaynağı, özellikle zengin maden yatakları da sunacağı kuşkusuzdur. Bunun önemli bir el emeğinin buraya akışıyla insanlar İklimini de yumuşatmaya çalışacaklardır. Lapparent, Wegener ve daha başkalarının savlarına göre, kutuplarda egemen olan soğuğun nedeni, Buzullardır. Yani, buzullar bu bölgenin soğuğundan oluşmuş değillerdir. Bunlar salt buzul çağının kalıntılarıdır. Öyle ki, bu buzullar yok edilebilse bölgenin iklimi de yumuşa-yacaktır. Hatta Gulf Stream’in bir kolu da belki buraya ulaşacak ve burası ılıman bir bölge halini alacaktır. XX. yüzyılın ikinci yansında nükleer enerji sayesinde belki de bu iş başarılabilecek, insan bir olağanüstü zafere daha ulaşabilecektir.

Bu oluşum ve bu köklü değişiklik karşısında sınıfların duvarlarında hâlâ asılı duran haritalara geçersiz gözüyle bakmak gerekir. Çünkü bunlar. Özellikle ılıman bölgelere dayanılarak yapılmışlardır. Gelgelelim, ılıman bölgelerin önemini kaybetmeye ve yerini kutup bölgesine bırakmaya başladığı bir dönemin eşiğinde bulunduğumuz da unutulmamalıdır.