Teknoloji.Tc

İlk Jüpiter aracı olan “Ploneer-10″, Mart 1972′de uzaya fırlatıldı ve hedefe ancak Aralık 1973′te ulaşabildi. Aracın görevi Jüpiter’in çevresindeki bölgelerdeki koşullan incelemek yayılan (bir rastlantı sonucu, 1955′de Amerika’da B.F. Burke ve U.Frunklln tarafından kaydedilen) radyo dalgalan çok güçlü bir magnetik alanın varlığını ortaya koymaktaydı. Bu yüzden Dünyayı çevreleyen Van Ailen kuşakları gibi yoğun ışınıma sahip bölgelerin de olabileceği düşünüldü. Bilim adamları, özellikle “Pioneer-10″un kutuplardaki ışınımdan daha yoğun ışınıma sahip ekvator bölgesinden geçmesinin programlanmasından beri, Jüpiter ışınımının uzay aracındaki aygıtlar üzerindeki etkisini biliyorlardı.Gerçekte “Pioneer-10″ kusursuz bir görev yaptı. Jüpiter’in 132.000 km yakınından geçti, güçlü fakat yapı olarak Dünya’ nınkinden farklı olduğu kanıtlanan magnetik alanla ve ışınım bölgeleriyle İlgili bilgi gönderdi. Aygıtların başka iş görecek durumları kalmamıştı. Pieneer-10 çok daha yaklaşmış olsaydı, ışınım tüm araçları işlemez duruma getirebilirdi. Bu birleşmeden sonra “Pieneer-10″, Jüpiter’den ayrıldı ve uzaydaki sonsuz yolculuğuna başladı.Bir yıl sonra bunu “Pioneer-11″ izledi. Araç, Mart 1973′te fırlatıldı ve Jüpiter’e Aralık 1974′de ulaştı. Bu kez uzay aracı gezegenin kutup bölümüne yaklaştı ve ışınımın kötü etkisinden kaçınmak için ekvator bölgelerinden oldukça hızlı geçti. Bundan, “Pİoneer-10″ un sonuçlannı doğrulayacak daha fazla bilgi edinildi. Daha sonra “Pioneer-10″ Jüpiter’den ayrılınca, 1979 yılında herhangi bir zaman Satürn’le buluşacak biçimde bir yörüngeye yerleştirildi.