İbni Sina (980-1037), Türk bilim adamları ve müslüman bilim adamlarındandır. Hekimliği ve filozofluğu ile de bilinir. Çeşitli ülkelere geziler yapan, döneminin en Ünlü filozoflarından ders alan, eski Yunan bilginlerinin kitaplarını okuyan, daha 17 yaşındayken Buhara emîrini tehlikeli bir hastalıktan kurtaran İbni Sina, felsefe, şiirler, matematik, tıp alanında 100′e yakın yapıt ortaya koymuş, birçok hastalığı ayrıntılı biçimde betimleyip, tedavilerinde kullanılan ilaçların bileşimini ve hazırlanmasını açıkladığı 5 ciltlik ünlü yapıtı Tıp Kanunu, yalnızca Doğu dünyasında değil, Latince’ye çevrildikten sonra Batı’daki tıpçılar tarafından da temel tıp kitabı olarak kullanılmıştır.

PC’lerin ana kartı üzerinde genellikle 7 ila 8 adet genişleme yuvası bulunur. Genişleme yuvalarından birine monitörde görüntüyü sağlayan grafik kartı takılır. Bundan başka disket sürücü ve hard disk gibi donanımlarla PC arasında bilgi transferini gerçekleştiren kontrol kartı tarafından kullanılır.

Ayrıca yazıcı, maus gibi çevre birimleri ile haberleşmeyi sağlayan bağlantı kartı için de bir genişleme yuvası lazımdır. Geriye en fazla 5 adet boş genişleme yuvası kalır.

Genişleme yuvaları sayesinde PC’niz “açık sistem” özelliği kazanır. Yani genişleme yuvalarına rahatlıkla takılabilen kartlar yardımı ile PC’nin özellikleri değiştirilir yada donelimi artırılabilir.

Mesela uzun zamandır kullandığınız siyah beyaz monitörün yerine renkli bir monitör satın aldınız. Eski monitörünüze ait grafik kartını genişleme yuvasından çıkarıp, yeni monitörünüze uygun renkli grafik kartını takmalısınız.

Bundan başka PC’nizin donanımını Fax-modem veya scanner (optik okuyucu) gibi ümıelerle takviye ettiğinizde bunlara ait kartlar için boş olan genişleme yuvalarını kullanırsınız.

Coprozessor bilgisayarın standart donanımında yer almayıp, ilave eleman olarak satılır. Diğer adı aritmetik işlemci olan Coprozessor, karmaşık hesap işlerini üzerine alarak prozessorun yükünü hafifletir. Bu şekilde PC’nın çok daha hızlı çalışmasını sağlar.

Coprozessor’ün PC’ye sonradan monte edilebilmesi için, buna ait bir soketin bilgisayarda hazır bulunması gerekir. Ancak PC’nize aritmetik işlemci ilave etmeniz, bilgisayarınızın aniden daha hızlı çalışacağı anlamına gelmez. Coprozessor satın almadan önce kullandığınız uygulama programı yada programlarının, aritmetik işlemciden faydalanma Özelliğine sahip olup olmadığını öğrenmelisiniz.

PC’nizi genellikle metin yazmak için kullanıyorsanız, aritmetik işlemciye ihtiyacınız yoktur. Kelime işlem programlarının zaten Coprozessordan faydalanma kabiliyeti bulunmaz, buna ihtiyaçları da yoktur.

Birde hesap tablosu ya da bilgisayarla teknik resim çizimi (CAD) gibi programları kullandığınızı düşünelim. Sürekli olarak aritmetik işlemlerin uygulandığı bu programlarla yeterli hızda çalışmak için, PC’nizde Coprozessor takılı bulunması, oldukça faydalı, hatta AutoCAD gibi uygulamalar için rorunludur.

Bir diğer önemli noktada PC’nızın hangi aritmetik işlemciye ihtiyacı olduğunu bilmelisiniz. Mesela bir 80286 bilgisayar için 80287 Coprozessor satın almalısınız. Değişik bilgisayar tiplerine uygun aritmetik işlemci çeşitleri aşağıda listelenmiştir.

PC’ye veri girmek için kullanılan en eski aletlere klavye adı verilir. İlk bakışta daktiloyu andıran klavyeler bilgisayar donanımının vazgeçilmez elemanlarındandır. Üzerindeki tuşlara basarak, PC‘ye istediğiniz DOS komutlarını veya çeşitli bilgileri girebilirsiniz.

İlk başlarda PC-klavye adı verilen klavyeler kullanılmaktaydı. Bunların kullanışsız olması üzerine IBM firması AT-klavyeleri piyasaya çıkardı. Günümüzde ire MF-klavye (multıfunction, yani çok fonksiyonlu) klavyeler PC’Ierde standart olarak kullanılmaktadır.

MF tipi klavye fonksiyon tuşları klavyenin üstünde, sayı tuşları ise sağ tarafta grup halinde toplanmıştır. Böylelikle kullanıcıya çabuk ve yorulmadan yazım imkanı sağlanmaktadır.

RAM‘a yani çalışma belleğine yüklenen bilgilerin bilgisayarı kapattıktan sonra silindiğini öğrendiniz, işte bu yüzden büyük zahmetler vererek girdiğiniz bilgileri hard diske veya disket sürücüsündeki diskete kaydetmelisiniz.

Disketleri iki değişik amaç için kullanabilirsiniz, ilk olarak sizin için önemli olan dosyaları disket üzerine kopyalarak, bunların birer yedeğini elde edersiniz. Ya da istediğiniz programları diskete kaydederek kendi bilgisayarında kullanması için bir arkadaşınıza ödünç verebilirsiniz.

Disket sürücüleri 5,25 inç ve 3,5 inçlik olmak üzere ikiye ayrılırlar. 5,25 inçlik disket sürücülerinde 360 KByte yada 1,2 MByte kapasiteli disketlerle çalışılır. Buna karşılık 3,5 inçlik disket sürücülerinde 720 KByte veya 1,44 MByte kapasiteli disketler kullanılmaktadır.

Başta işletim sistemi olmak üzere uygulama programları ve her çeşit bilgi buraya kaydedilir. Sabit diske kaydedilen bilgiler bilgisayar kapatıldığında silinmez.

Sabit diskin büyüklüğü MByte = Megabyte, hızı ise ms-milisaniye (saniyenin binde biri) ile ölçülür. İlk kullanılan hard diskler 20 MByte büyüklüğünde olup 65ms hıza sahiptiler. Günümüzde ise 20ms’nin altında hızla çalışan (ms değeri ne kadar az ise hard disk o kadar hızlıdır) ve 80 ila 200 MByte kapasiteli hard diskler kullanılmaktadır.

Çalışma belleği PC dünyasında Random Access Memory kelimelerinin baş harflerinden oluşan RAM adı ile tanınır.

Bilgisayara klavye vasıtası ile girilen bilgiler ilk olarak buraya yerleştirilir. Çalışma belleğinde bilgi ve programlar geçici bir süre saklanır, buradaki değerler değiştirilip silinebilir. MS-DOS işletim sistemi de RAM’ın bir kısmını kullanır. Bilgisayar kapandıktan sonra çalışma belleğindeki bütün bilgiler silinir.

Çalışma belleğinin büyüklüğü (kapasitesi} KByte = Kilobyte yada MByte – Megabyte ile ölçülür. (Kılobayt ve Megabayt diye okunur) 1 byte’ın kabaca bir harfe karşılık geldiğini kabul edersek; 1MByte= 1024KByte, buda 1024000 harf eder. Bu da yaklaşık olarak 400 daktilo sayfası yazıya eşittir.

MS-DOS işletim sistemi 640 KByte’ın üzerindeki RAM‘ı uygulama programları ile daha hızlı çalışabilmek için bir nevi ara bellek olarak kullanabilir. Eğer yalnız DOS ve DOS uygulamaları tle çalışıyorsanız, PC’nizde 1-2MByte çalışma belleği yeterli olacaktır.

Ancak Windows uygulamalarını kullanmak istiyorsanız, PC’nizde en az 2 4 MByte RAM bulunmasını tavsiye ederiz.

İster DOS, isterse VVindovvs altında olsun teknik resim (CAD) veya grafik uygulamaları gib yoğun aritmetik işlemlerin yapıldığı programlar için 2-8 MByte’a gerek vardır.

ihtiyacınız olan RAM’ı tespit etmek için çalıştığınız programlardan başka, bilgisayarınızın tipini de dikkate almalısınız. Mesela 80286 gibi nispeten yavaş bir bilgisayara, 8 MB RAM taktırmanız gereksizdir.

Thomas Watson ve Graham Bell 1875 senesinde sesin tel üstünden bir başka yere gittiğini fark etti. Fakat ses pek de anlaşılmaz bir haldeydi. 14 Şubat’ta Bell ve Gray telefonun patentini alabilmek için farklı bir şekilde başvuru yaptılar. Graham Bell’e 7 Mart’ta telefonun patenti verildi. Telefonun patentini alan Graham Bell atölyede araştırmalarını devam ettirirken telefonu kullanabilmek için taktığı bataryadan üzerine asit döküldü. Watson’u kendisine yardım etmesi için yanına telefonla çağırdı:
“Sayın Watson, derhal buraya geliniz. Sizi bekliyorum.”
Graham Bell Watson’u yardıma çağırırken bilinçsiz olarak 134 sene önce 10 Mart’ta ilk telefon konuşmasını gerçekleştirdi. Yardımcısı Watson, “telefon”dan ilk kez Graham Bell’in sesini işitti. Amerika Birleşik Devletleri’nin yüzüncü kuruluş senesine denk düşen bu önemli buluşu, Graham Bell için yapılan Yüz Yıl sergisinde ona birçok ödül layık görüldü.

İngilizcesi Control Processing Unit olan bu elemanı PC’nin kalbi diye tanımlayabiliriz. Diğer adı prozessor olan CPU bilgisayarın yaptığı tüm işleri denetler. Aritmetik ve mantık işlemlerini yürütüp programlan çalıştırmak, ayrıca kullanılan bilgileri saklamak prozessorun görevidir. Şimdiye kadar piyasaya çıkan prozessor tiplerini 8086, 8088, 80286, 80386, 80486, 80586 olarak sırayabiliriz. Bu rakamların sonuna ayrıca anlamlarını ileride öğreneceğiniz SX yada DX gibi harfler gelir. Bu sayılar büyüdükçe prozessorun hızı ve iş yapabilme kabiliyetide artar.

Aynı tip prozessorun değişik hızlarda olanları vardır. 80386 33MHz yada 80386 40 MHz gibi. MHz = MegaherU, prozessorün hız birimine verilen addır. Bu birim ne kadar büyük olursa, prozessor o kadar hızlı çalışır.

Kağıdın Yapılışı:

Kağıdın ana maddesi selülozdur. Selüloz liflerinin ince tabaka haline getirilmesiyle elde edilir, iyi ve sağ­lam kağıtlar için uzun lifli saf selü­loz kullanılır. Böyle kağıtlar saf selüloz olan pamuk ve keten liflerinden yapılır. Ancak bu yol pahalı olduğu için bugün kağıt büyük ölçüde. Odun selülozundan elde edilir. Odunlar tomruk halinde fabrikaya getirilir kabukları çıkarılır, küçük parçalara bö­lünür, sonra içi tuğla döşeli kazanlar­da 3-4 atmosfer basınç altında kalsi­yum bisülfit ya da başka kimyasal eriyiklerde yarım gün ısıtılır. Bu ısıt­mada odundaki yabancı maddeler eriyice geçer, selüloz lifler halinde erimeden kalır. Bu lifler kireç kay­mağı bulamacında beyazlatılır. Ha­mur haline getirilir.Hamur hareket eden yüzeyler üzerinde yavaş yavaş kurutulur. Kağıt kuruduktan sonra veya daha önce kil, jelatin gibi renk­lendirme, ağırlaştırma ve kalınlık ve­rici maddeler katılır, bu dolgu madde­leri kağıdın yüzeyini ve dokusunu değerlendirir. Sıkıştırılmamış ve kalınlık verilmemiş kağıt kurutma kağıdı gibi­dir. Kalınlık verilmemiş kağıt, kalender denilen bir sıra silindirler arasından geçirilerek çeşitli kalınlıklar verilir. Ka­ğıt bobinleri halini alır. Bugün kağıt en çok paçavra odun ya da hurda kağıt­tan otlardan ve samandan yapılmaktadır. Gazete kağıdı odun hamurundan yapılır. Lifleri kısa maddelerden yapı­lan kağıt düşük kalitelidir. Odundan elde edilen kağıt güneşte sararır. Ke­ten ve kenevirden elde edilen kağıt ise daha dayanıklıdır. Matbaacılıkta kağıt kalitesine göre üç ana bölüme ayrılmıştır, İyi cins kağıta birinci
hamur denir, bundan sonra ikinci ve üçüncü hamur kağıtlar gelir. Ayrıca lüks kağıtlarda vardır. Kitap ya da dergi kapakları için daha yüksek kali­teli kağıtlar kullanılır. Bunlar kuşe kağıdı, krome kağıdı, kromelüks , bristol, karton, kuşe krome vb. gibi adlar alır. Renkli kağıt elde etmek için kağıdın hamu­runa çeşitli boyalar katılır.